SALUT A TOUS

De koeien van de buurman…Ongeveer twee en halve kilometer verderop woont onze buurman met zijn koeien. . Langzaam maar zeker leren we de boer en zijn vriendin beter kennen en zij ook ons en help ik als nodig is met het verweiden van de koeien en soms ook het trekker werk

    De percelen liggen redelijk verspreid in een cirkel met diameter van 14km en het leuke daarvan is dat ik met de trekker of de boer zijn 4×4 auto in alle hoeken en gaten kom rondom ons huis diep in de berg zelf waar je normaal niet komt en dus prachtige mooie beelden ziet. En je leert de sluip en binnendoor zandpaden kennen en je maakt met mensen een praatje.

    Het beeld dat we hebben van boeren zoals in Pays Bas mag je herzien rondom ons huis. Jazeker de grote industrie bedrijven zijn er hier ook met name Bretagne en Normandie en noordelijker in het departement. Hier rondom ons huis dus geen eindeloze vlaktes “raaigras”.

    Dat komt mede door de ontelbare berghellingen enigszins vergelijkbaar met de Alpenweiden die we kennen van de paarse Milka koe :-D . Wat we wel zien zijn meer weides met  bloemen en vooral kruiden, waar bomen in staan zoals hier aan de overkant van ons huis en naar locals zeggen “een van de mooiste bomen in de streek”  Ik laat het aan hun trotse mogelijk chauvinistische beoordeling… Bij de laatste landbouwtelling in 2020 waren er 416.436 boerderijen op het nationale grondgebied (metropolitaanse en overzeese departementen). Hun aantal neemt voortdurend af van jaar tot jaar.

    De Franse landbouw wordt ook geconfronteerd met een probleem van generaties die qua leeftijd steeds ouder wordt. Zoals vandaag 2023 telt voor de drie boeren die vertrekken is er èèn jonge boer is. Daarnaast hoor ik van de boeren in de buurt dat schaalvergroting min of meer wordt afgedwongen door de banken, terwijl dat lastig is door de ligging en geo structuur van het land.
    Goede weide grond is schaars en uiteindelijk zijn de boeren hier concurrenten van elkaar want meer grond betekent meer koeien, dus als er een stopt vliegt iedereen op het land af.

    Ik kan niet laten een paar cijfers te laten zien via Eurostat: Hieruit blijkt dat de totale veestapel France  in 1980 meer dan 23 miljoen dieren telde, waarvan ongeveer 7,4 miljoen melkkoeien, terwijl de “huidige” totale veestapel in 2022 17,4 miljoen dieren zal tellen, waaronder ongeveer 3,3 miljoen melkkoeien. Een afname dus,  al weet ik dat de melk jaarproductie per koe tussen 1980 en heden significant is toegenomen.

    De buurmans koe Charolais is een ras van Franse koeien afkomstig uit de Charolles-streek in Bourgondië,  De koeien zijn groot en effen wit van kleur, soms neigend naar crème. De Charolaise wordt over de hele wereld erkend voor zijn fok kwaliteit en vleeskwaliteit en wat leuk is,  het is een heel lieve koe vergeleken met andere rassen tenminste is mijn eigen ervaring.

    Onze boer zoekt daarbij stier uit om te fokken die rustig en kalm karakter hebben. Zo krijg je benaderbare koeien… Benaderbaar is èèn ding, daarnaast veel belangrijker het zijn zeker goede moeders voor hun kalveren.

    Dat brengt ons weer terug bij onze buurman die zijn koeien heeft om te fokken. De kalfjes blijven negen maanden bij de moeder in de wei en ik zie duidelijk hun onderlinge gehechtheid en de familie relaties. Koeien zijn kuddedieren en communiceren mer elkaar en zijn nieuwsgierig van aard. . Er lopen koeien rond van vijftien jaar jong..Meestal worden de stiertjes verhandeld en een aantal jonge dames worden gehouden voor de eigen productie.

    Nu kan ik nog bladzijden schrijven over de “ferme” en  het is het ook bijzonder dat ik dit weer tegenkom omdat ik in Twente tussen mijn 12-18 jaar op boerderijen heb gewerkt en gewoond. Ploegen, eggen, hooien, inkuilen en mais-rijden bij de loonwerker en ook elke ochtend melken met daarna een complete melkrit op de kwarkfabriek Borne met een trekker Ford Major toen nog met de melkbussen..  Ik heb een melkdiploma nog gehaald ooit en gemolken in een van de eerste ringmelk stallen ergens begin jaren ’70..                                                                                                                                 ja ja lieve meelees blog vrienden de tijd gaat tellen en de verhalen worden langer ha ha

    De boer versta ik niet altijd even goed, soms ook door het dialect en mijn taalkennis, maar we begrijpen elkaar goed bij het verweiden en andere klusjes en ja mijn vroegere ervaring helpt daar zeer zeker bij…
    En ach….een koe blijft een koe ook na vijftig jaar…

    Ik heb een aantal blogs in voorbereiding en ik ga ook nog een blog schrijven over mijn 12 jaar commercieel vrachtvaren op Rijn naar Thionville en de kanalen en rivieren hier in France jaren 80-90 en natuurlijk uit die tijd ook de Parijse avonturen  Kortom tot de volgende blog….

    à la prochaine fois Bob

    Categorieën: Natuur en klimaat

    1 reactie

    Jetske · 24 november 2023 op 09:57

    Leuk dat je de buurman zo kunt helpen. Toch wrang dat ook in Frankrijk de banken de boeren willen dwingen tot schaalvergroting, dat is nu juist wat je in de huidige tijd NIET moet willen. Juist dat kleinschalige is veel beter voor mens en dier, waar vind je nog dat de kalveren zo lang bij hun moeder mogen blijven? Als er in Frankrijk ook een “groene” beweging is die juist die kleinschaligheid wil bevorderen dan verdient die alle steun!

    Geef een reactie

    Avatar plaatshouder

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *